Construción dun campo de tiro sobre unha fraga en Laracha

Unha iniciativa promovida polo Club de Tiro Olímpico da Laracha ameaza un bosque natural na parroquia Larachesa de Soandres.
Construción do campo de tiro

O Clube de tiro Olímpico de Laracha, con sede en Arteixo, viuse obrigado a buscar nova localización despois de fracasar un acordo para realizar ampliación e melloras sobre a sede orixinal ao quedar as instalacións obsoletas debido ao aumento de socios. A obra, xa iniciada, atópase situada no “Val dá Fraga” (a escasos 20 minutos en coche desde A Coruña), está valada parcialmente por tanto descoñécese a primeira ollada a superficie afectada polo campo de tiro e as súas posteriores consecuencias ambientais na zona, o que si sabemos, é que o Clube mercou 85.000 metros cadrados para a construción do campo de tiro.

img_20160915_055003

Unha das entradas do camiño da fraga

O nome de “Val dá Fraga” vén dado en honra ao bosque de carballos, castiñeiros e demais árbores autóctonas que o conforman, lugar de paso para jabalíes, lobos e outros animais salvaxes da zona, rodeada por un núcleo rural de catro aldeas (Vilar de Fraga, Cerqueira, Pereiro e Mantiñán) situado na antesala do parque natural do monte Xalo.

Trátase dun val creado de forma natural, modificado unicamente por labradores da zona. Polo camiño da fraga, delimitado con antigos muros de pedra, cruza o río Anllóns lugar de nacemento para as troitas.

Anteriormente a zona xa sufriu “o progreso do ser humano” pola construción dun túnel para a AVE que cruza por baixo dun outeiro do val, deixando algúns pozos sen auga e a “canteira do pozo” que se sitúa xusto detrás da mesma outeiro gañando cada día terreo á natureza.

img_20160913_181534582_hdr

Camiño da fraga

O campo de tiro ameaza a pureza dun lugar virxe e idílico afastado da man do home moderno, perigan servidumes de paso para os agricultores e visitantes da zona xa que ao ofrecer a modalidade de tiro ao prato, non se poderá pasear nas proximidades.

Os perdigones de chumbo que se utilizan nestas modalidades son altamente tóxicos debido a que os metais pesados poden permanecer durante séculos no ambiente, envenenando aos animais do lugar, incluídas as troitas do río.

Os residuos de pratos e perdigones en zonas tan virxes son moi complicados de recoller para o seu posterior reciclado, moitas veces quedando polos arredores das instalacións sen control.

Un perdigón na natureza pode tardar entre 50 e 300 anos en desintegrarse totalmente. Moitos de vostedes lembrarán a prohibición de chumbo na gasolina debido á toxicidade para o medio ambiente e os seres humanos.

Buscando información en internet atopamos con información que fai referencia a campos de tiro olímpico pechados ou multados a causa da deterioración ambiental producido por estas actividades. Así como tamén un estudo realizado polo CSIC que alerta sobre a seria ameaza para humanos e fauna salvaxe que supón o emprego desta munición.

img_20160913_183827742_hdr

Antiga muralla delimitando o comiña

Categorías
Ecoloxía

RELACIONADAS